Reflectie op de
Challenge Day
Tevreden kijken we terug op onze Challenge Day. Een kwartier was kort om de deelnemers te laten
kennismaken met onze scenario’s. Van tevoren hebben we het spel “geoefend” en
konden we maar een beperkt aantal vragen aan bod laten komen in de 10 minuten
die we hiervoor reserveerden. Dat gaf ons een gevoel van urgentie en dat hielp gisteravond
om de deelnemers te stimuleren om snel aan de slag te gaan. En daarmee konden
we meer vragen aan bod laten komen dan verwacht.
Voor de 1e presentatieronde was er sprake van een gezonde spanning. Bij aanvang van de 1e ronde werd deze spanning omgezet in een positieve energie waardoor wij als team in een flow kwamen. De vragen lagen op een bepaalde volgorde, zodat de belangrijkste aspecten zeker aan bod zouden komen. We hadden een strak schema in ons draaiboek gezet en hadden ervoor gezorgd dat de deelnemers meteen in de juiste teams waren verdeeld. Zo konden we meteen starten met het filmpje handleiding, zodat we 12 minuten over hadden voor het spel. Mede hierdoor waren beide rondes voor ons gevoel inspirerend en boeiend voor zowel de deelnemers als voor ons. Minpuntje was de tijdsdruk. Door het spelen van the learning game kwam de dialoog spontaan op gang maar door een strakke tijdsplanning was deze dialoog voor ons gevoel te kort. Wij (het leerteam) konden de spelers goed prikkelen en begeleiden bij het voeren van de dialoog over duurzaamheid en intergenerationaliteit. Neemt niet weg dat de reacties van de deelnemers erg positief waren op de uitvoering van het geheel en de interactieve deelname.
Van Danièlle Stephan kregen we de feedback dat duurzaamheid en intergenerationeel mooie elementen zijn. We hebben deze elementen gekozen,
omdat zij ons als MI-5 aanspraken. Goed om te lezen dat ook een medestudent van
een ander team hier warm voor loopt. Mooi dat Daniëlle de link legt tussen het
plusdocument en de competence playlist.
Een link die wij nog niet gelegd hadden. Danièlle lijkt de indruk te hebben dat
de door ons gekozen werkvorm ook een werkvorm is, die we in het onderwijs van
2030 willen gebruiken. Daar hebben we blijkbaar een onduidelijk beeld
geschetst. Het spelen van het bordspel was bedoeld om de deelnemers van de Challenge
Day te laten kennis maken met het onderwijs van 2030. Het is niet onze
bedoeling om in 2030 in het onderwijs bordspellen te spelen. Hoewel? Het zou
een werkvorm kunnen zijn. Terecht geeft Danièlle aan dat de vraag is of een
bordspel bijdraagt aan dieper leren. Ook geeft zij aan dat een bordspel wat
traag verloopt. Dat laatste past misschien juist in ons onderwijs van de
toekomst, zoals ook Danièlle schrijft. Mooi dat zij heeft ervaren dat de
vertragingsmomenten werken. Daarmee zijn onze 3 pijlers Duurzaamheid, Intergenerationeel
Leven en Vertraging wat ons
betreft goed uit de verf gekomen.
Daniëlle Quadekkers geeft ons complimenten voor het totaalplaatje
(teaser, handleiding via een screencast, bordspel, competentce playlist).
Hierbij maakt zij de terechte opmerking dat wij de Engelse tekst hadden moeten
laten controleren op de grammatica. Dit is een slordigheidsfoutje en was niet
nodig. Voor Daniëlle is duidelijk wie waar deelneemt in welk innovatietraject.
De verwerking van feedback uit de diverse netwerken is volgens Daniëlle ook
duidelijk verwerkt. Wel merkt zij op dat er verschillen zijn tussen de diverse
teamleden en deelname aan netwerken en innovatietrajecten. M.i. komt dit
doordat wij werkzaam zijn in verschillende sectoren. M.n. binnen het mbo wordt
veel vaker de samenwerking opgezocht met het bedrijfsleven waardoor er meer
samenwerkingsmogelijkheden ontstaan. Neemt niet weg dat de opmerking van
Daniëlle als een soort reminder kan worden gezien om te blijven netwerken en de
samenwerking op te zoeken. Zeker in het kader van innovaties. Uit andere opmerkingen blijkt dat Daniëlle
(en haar leerteam) dankbaar gebruik hebben gemaakt van de feedback op onze
scenario’s. Mooi compliment dat gezien kan worden als een informele
samenwerking. Op basis van de presentatie geeft Daniëlle aan dat zij het
gewaagd vind om gebruik te maken van een ouderwets ‘bordspel’ tijdens de
challenge day. Leuk dat zij na afloop aangeeft dat het bordspel een goede
manier was om de dialoog op gang te brengen en te houden. Ook zij constateert
dat het jammer is dat er weinig tijd is om een verdere dialoog te houden en
dieper in te gaan op onze thema’s duurzaamheid en intergenerationeel leren.
Suzanne Biesters vond de gekozen presentatie vorm aardig gekozen
omdat het een goed beeld gaf van de gekozen drijvende krachten. De interactie
met het andere team dat het spel speelde was inspirerend omdat het niet ging om
het winnen van het spel maar om het leren van en met elkaar. Ze miste de SWOT
analyses van ieder afzonderlijk teamlid maar ging er van uit dat deze al door
de gamemasters zijn beoordeeld. Suzanne legde de relatie met de SWOT analyses
en de logische redeneerlijn omdat in de SWOT de consequenties voor de praktijk
beschreven moet zijn. Sterk was de duiding van ieders netwerk zoals op onze
blogpagina staat vermeld en Suzanne geeft aan dat ze niet goed kan opmaken
aan welke innovatietrajecten ieder teamlid deelneemt. Wellicht hadden we dit
beter moeten expliciteren.
Julia Bartelds gaf in haar feedback aan dat de
maatschappelijke opdracht van de school verruimd is door het streven naar een
duurzame samenleving. Dit hebben we bewust ingezet als maatschappelijke
opdracht (ook tijdens de opdrachtenkaarten). Fijn dat een medestudent dit terug
heeft gezien.
Julia geeft aan te zien dat alleen werkenden
gratis onderwijs krijgen. Onze intentie was eigenlijk om iedereen van gratis
onderwijs te voorzien. Dit komt misschien dan niet helemaal duidelijk tot
uiting. Daarnaast hebben we bewust voor een competence playlist gekozen om zo
diplomavrij te kunnen leren. Ondanks de feedback van ons netwerk hebben we dit
toch beargumenteerd toegepast. Fijn dat Julia het hier mee eens is. Het bordspel was bedoeld om deelnemers actief
ons toekomstbeeld te laten ervaren. Dit is volgens Julia goed gelukt. Het
toekomstbeeld is volgens Julia door het spel realistischer geworden. Hier
hebben we ons doel duidelijk behaald. Met de vertragingskaarten wilden we de
deelnemers rust laten beleven. Dit is volgens Julia gelukt!
Kort om MI-5 kijkt terug op een geslaagde Challenge Day 2016, met een derde plaats bij de publieksprijs.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten